Furøya-Kragerø

We zijn vrijdag 12 juli vroeg in de morgen losgegaan van de steiger op het eiland Furøya met als doel de haven van Kragerø. volgens planning kunnen we daar rond 12:00 en kunnen we daar dan nog een plekje bemachtigen. Het plan om in één keer naar Stavern te varen hebben we maar laten lopen, deels vanwege de weersverwachting voor zondag/maandag met een krachtige aanlandige wind, de haven ligt dan vrij open, maar ook omdat er vanwege de CAM-race vanuit Lauwersoog weinig plaats zal zijn. De haven van Kragerø ligt véél meer in de luwte, tenminste als we volgens 'Plan A' kunnen aanmeren. Kragerø lijkt ook jammer om over te slaan; de haven was ooit in de 17e eeuw een van de belangrijkste havens voor de zeilvaart. Met name de houthandel was hier toen booming.

Aangekomen bij Kragerø bleek er een prachtige oude zeilreddingsboot te liggen, ontworpen door Colin Archer, de naamgever voor de CAM-race, die toevallig zaterdag 13 juli weer start. 

In de vrij kleine haven was er nog een plekje vrij volgens 'Plan A'; prachtig beschut voor alle winden, op een steenworp afstand van een zwemstrandje, douches en wasmachines, we liggen op het rode streepje boven de 'y' van 'Barthebrygga'. Langzamerhand zijn we ook wel weer toe aan een schoon bed en een lege wasmand.

Ondertussen is de haven vrijdagavond en zaterdagmorgen hélemaal volgelopen en in liggen we ingemetseld tussen 'dikke' motorboten, maar aan ons 'eigen' vingerpiertje. Ietsje ten noorden van de jachthaven is het epicentrum van Kragerø met een doodlopend vaarwater omzoomd door restaurants en barretjes met letterlijk op iedere meter een speedboot, RIB of ander motorbootje geparkeerd met gemiddeld zo'n 150pk buitenboordmotor er achter. Daarnaast varen er ook nog een tiental rond op zoek naar een plekje, één grote janboel, maar wel gezellig en bijzonder. We hadden weer veel bekijks, met z'n 3'n, in ons 1,5m 'lange' rubberbootje met 1,5pk elektrische buitenboordmotor 😄

Vrijdagavond hebben we even een rondje gelopen en lekker gegeten bij een Western restaurant. Al met al genoeg te zien hier en leuk om eens de 'prime-time' Noorse watersportzomer mee te maken!

We blijven hier in ieder geval t/m zondag en dan kijken we wel weer naar een volgende etappe.

Grimstad-Furøya

Donderdag 11 juli hebben we om 07:00 losgemaakt in Grimstad richting Dieselpomp, nadat we even hadden opgetopt met gewone diesel, helaas is het veel schonere HVO100 hier aan de waterkant niet te krijgen, zijn we rond 07:00 weer naar buiten gevaren richting Tvedestrand. Een paar mijl voor Tvedestrand ligt het eilandje Furøya met diverse anker- en aanlegplaatsen waaronder een steiger met hekboeien. Omdat we nog niet zó ervaren zijn met hekankers is een hekboei wel een uitkomst. Wetende dat het eilandje zéér populair is hoopten we met een ETA van 12:00 nog een boeitje te kunnen bemachtigen, met als alternatief ankeren of doorvaren naar Tvedestrand.

Na een mooie tocht langs o.a. Arendal kwamen we exact om 12:00 aan bij Furøya en warempel, er waren nog 2 van de 10 hekboeien vrij! 

We lagen nog niet vast of (nog een) motorkruiser wrong zich er nog tussen, en paar fenders doen wonderen en nadat ook de laatste plekjes ingenomen waren werd het rustig. 

Tenminste, dat dachten we; blijkbaar wordt de fjord hier als racebaan voor speedboten, dus tot een uur of acht in de avond bromden ze er als gekken op los. Rare jongens die Noren.

We hebben in de middag nog even uitgebreid het eiland verkend en aan de andere kant bij een restaurant nog een biertje gekocht; we zaten er super, maar dat was de prijs ook, 2 x 0,5ltr voor 270 kronen, ongeveer 'maar' 25 Euro...

We zitten nu de volgende stap te bekijken en met (weer) een regen en windfront met NO wind op komst in de loop van het weekend, gaan we proberen in één keer naar Stavern te varen, een tocht van ongeveer 46NM. Mochten we er halverwege flauw van worden dan wijken we waarschijnlijk uit naar Kragerø, wetende dat we daar dan een paar dagen geparkeerd liggen. We zitten nu heerlijk in de kuip met een langzaam achter de bomen zakkende zon, niks mis mee, maar stabiel zomerweer is het ook hier nog zeker niet.

Lillesand-Grimstad

En ja, er komt weer een regen en windveld door tussen woensdag morgen 05:00 en 11:00. Dus het plan om dinsdagavond ergens te gaan ankeren hebben we maar laten varen. Daarnaast zijn we na 3 dagen ook wel even toe aan een douche en wat boodschappen, het wordt dus Grimstad.

Met fokje er weer bij zijn we dinsdag 9 juli rond 08:30 rustig tuffend vertrokken uit Lillesand. Het was qua temperatuur nét te doen in de korte broek, maar het had niet over... Dit tochtje was voornamelijk buitenom en met een bijna blakke zee en blue skies was dit geen straf!

In Grimstad kregen we 'Plek 1' toebedeeld; mooi langszij de voormalige en net gerenoveerde stoombootsteiger. Het oude gedeelte van Grimstad is werkelijk heel mooi; smalle steegjes, mooi straatjes en originele houten huizen (en boten).

Woensdag wordt het dus weer een regen- wind- en winkeldag. Voor donderdag 11 juli maar eens kijken hoever we dan weer naar het noordoosten kunnen opschuiven.

Bragdøya-Lillesand

We zijn, na het uitzitten van (weer) een windveld op Bragdøya dan eindelijk écht begonnen aan onze tocht langs de ZO-kust van Noorwegen.

Door het relatief slechte weer was het -ondanks dat het weekend was- heerlijk rustig op het eiland en hadden we mooi de tijd om lekker te struinen op het eiland.

Midden op het eiland was het heerlijk stil, ondanks dat er op het nabije Skagerak een halve storm stond.

Nadat de rust was weergekeerd zijn we (maandag 8 juli) vertrokken naar Lillesand, een tochtje van ~20NM. Voor vertrek hebben we eerst een route op de plotter gepland, zodat je altijd een referentielijn hebt. Je hebt vrij snel de neiging om achter een lint (motor-)boten aan te varen terwijl die een shortcut nemen waar wij, met onze 2m diepgang absoluut niet langs kunnen. Na een prachtig tochtje met de fok er bij zijn we rustig tokkelend een stukje buitenom gevaren en daarna de Blindleia ingedoken. Er zitten daar inderdaad een paar smalle stukjes bij, waar je af en toe even op een tegenligger moet wachten en en vlak voor Lillesand zit een vaste brug met 19m. Wij kunnen daar met onze 17,5m (inclusief antennes) dus prima onderdoor. De minimale diepgang die we hebben gezien was minimaal 4m.

We zijn rond 11:00 in Lillesand aangekomen en rond deze tijd was het uitkiezen wat betreft een plekje. Lillesand heeft een mooie ruime haven met voornamelijk langszij aanlegplekken. We hadden een Pizzeria op 50m van de haven, dus na een rondje door het stadje konden we lekker picknicken in de kuip.

Morgen (dinsdag 9 juli) gaan we richting Grimstad, een tochtje van zo'n 2,5 uur.

Kristiansand-Bragdøya

Ik had voordat ik in Kristiansand aankwam al een roundtrip Hirsthals geboekt op de Fjordlines FSTR (FaSTeR) als verrassing voor Mo en dat is gelukt! Ik zat al mooi achterop de boot in het gedeelte waar ook honden mee mogen. Een gezellige terugreis dus. Die FSTR is een geweldenaar! Met een kruissnelheid van 35kn (bijna 65km/uur) donder je in 2,5 uur over het Skagerak. De boot heeft 4 motoren van 10.000 pk, in totaal 40.000pk die 4 waterjets van 10.000pk aandrijven! 

Terug in de jachthaven van Kristiansand, waar we ondertussen de Remedy uit Delfzijl al een dag als buren hadden, natuurlijk het samenkomen even gevierd. Daarna voorzichtig medegedeeld dat vroeg in de morgen de wind naar zuidoost zou draaien en we waarschijnlijk een dikke deining zouden krijgen in de haven die volledig open ligt naar het zuidoosten... Dit hebben we geweten! Het wérd dus kermis, aan boord blijven was haast geen optie en van de boot afgaan via de vingerpieren was ook best risicovol. 

Deze eerste nacht en ochtend was voor de 'new arrivals' wel even een heftige vuurdoop! Gedurende de volgende dag nam de deining  wel iets af maar ook de volgende nacht kwam van slapen niet heel veel. De Remedy is de volgende morgen vertrokken richting Lillesand en vervolgens in een dag of drie naar Stavern; de schipper gaat 13 juli, als bemanning, meedoen met de CAM-race een gaat dus 10 juli vanuit Larvik (vlakbij Stavern), met de veerboot terug naar Hirsthals en met de auto naar huis.

Wij zijn min of meer gevlucht achter het eiland Bragdøya, 3 mijl van de haven van Kristiansand, waar we, goed beschut deze keer, een bijna storm op zondag kunnen uitzitten. Het eiland is prachtig en we liggen hier prima. Maandag gaan we weer verder door Blindleia (moet het mooiste stukje vaarwater aan deze kust zijn) richting Lillesand.

Indre Nodevika-Kristiansand

Met de Oostenwind op komst moest ik 'mijn' mooie baaitje wel verlaten omdat deze baai volledig open is naar het oosten, dus dan is 2,2m water niet genoeg... Nadat de mist was opgetrokken konden we onder prachtige zeilomstandigheden weer met een bakstagwindje een eindje het Skagerak in zeilen.

De wind was WZW, dan zeilt het prettiger om af te kruisen dan plat voor de wind te zeilen.

We zijn nog wel even bij een baaitje langs gezeild maar ook die leek met ondertussen 18kn ware wind een stuk kleiner als in de boeken. Dus uiteindelijk maar door gezeild naar Kristiansand. We liggen nu aan een spiksplinternieuwe joekel van een betonnen drijvende steiger, met mooie lange uithouders van zo'n 12m. 

Het is hier wel open naar het zuidoosten, dus maar hopen dat we geen harde ZO wind krijgen want dan wordt het hier kermis. We zullen hier wel blijven tot Mo en Hela 3 juli komen, maar dat is geen straf; 't is net vakantie ;-) Die Noren draaien er heel wat benzine door trouwens; iedere Noor heeft minstens één speedboot, jetski, grotere speedboot of nog veel grotere speedboot, maar er zijn gelukkig ook enkele Noren met een zeilboot...

Indre Nodevika

Vandaag dus blijven liggen aan het steigertje in Indre Nodevika. Vanmorgen moest de blaas even leeg om 04:15 en omdat de zon rond 04:30 boven de bergen uit zou komen heb ik de kleren maar aangetrokken en heb ik een strategisch plekje opgezocht om wat foto's te maken.

Na de foto's er maar weer ingekropen en om 08:15 weer wakker geworden om een pot koffie te zetten om deze in de kuip en het zonnetje soldaat te maken. Rond 11:00 kwam er een speedbootje de baai ingevaren met een vrouw en een labradoedel; ze vertelde dat ze hier iedere morgen even heen voer om een rondje schiereiland te lopen, tja weer wat anders dan een rondje Slochterbos... Zij bevestigde mij dat je je een mooi ronde kunt lopen met halverwege een hangbrug. Na een ontbijt van Noors bruinbrood (stevig!) en eieren met spek, dus ook maar op pad gegaan. Het is een prachtig gebied en nu nog zeer rustig omdat de vakanties voor de Noren nog echt moeten beginnen. Volgens 'de boeken' is dit gebied -terecht- zéér populair, dus vanaf volgende week zal het met de rust wel gedaan zijn.

Morgen is voorlopig de laatste zomerse dag en na morgen gaat er ook nog een redelijk krachtige Oostenwind staan met in de avond buien met mogelijk onweer, we gaan dus maar richting Kristiansand, er zijn nog wel genoeg kleine anker- en aanlegplekken onderweg maar da's niet zo handig met deze weersverwachting; de vakantie is nog lang genoeg! 

Mandal-Indre Nodevika

Na gisteravond nog even een wandeling gemaakt te hebben door Mandal heb ik de Uranienborg ook nog maar even beklommen. Dit is een kasteel/sterrenwacht, in de 16e eeuw gebouwd voor de Deense astronoom Tygo Brahe, die kennen we nog, want ook op het Zweedse eiland(je) Ven tussen Helsingborg en Kopenhagen is ooit een sterrenwacht voor hem gebouwd, daar zijn we vorig jaar nog een aantal malen langs gefietst. Die man had dus wel een zekere invloed in de Scandinavische landen. Je hebt daarboven in ieder geval een prachtig uitzicht!

Vandaag nog een rondje door Mandal gefietst, paar foto's gemaakt en even een brood gekocht. Daarna maar weer besloten om te verkassen naar een (anker)baaitje met 2 steigers, waarvan bij 1 net genoeg water zou moeten staan. Er stond nog weinig westenwind, maar die zou in de namiddag weer gaan toenemen, dit moet geen probleem zijn want het baaitje is open naar het oosten en geeft goede beschutting voor westenwind. Dus mooi op het fokje de lange tocht van 5NM aangevangen met prachtig zomerweer.

Bij het baaitje aangekomen bleek het toch wat kleiner als het op de kaart leek, ankeren was daarom -solo- geen optie; mocht het misgaan dan zit je gelijk op de rotsen. Het steigertje dan maar proberen, dit kan ook maar net, voor de kiel stond bij aankomst één uur na laag water 2,1m terwijl de kiel 1,9m steekt... Het verval tussen HW en LW is maar 20cm, dus het moet net kunnen. Aan bakboord 1m naast de kiel staat trouwens gelijk 3,5m. Mooi is het wel! Geen mens te bekennen en super stil.

We blijven hier waarschijnlijk 2 nachten liggen, dus morgen hier maar eens wat over de rotsen klauteren.