Stubekøbing-Klintholm

En dan nu wél een van onze favoriete havens. We zijn er al vaker geweest, maar de haven van Klintholm blijft leuk. De haven heeft voldoende plaats, zowel aan de west- maar vooral aan de oostkant een prachtig strand en de 143m hoge Møns Klint, op 1/2-uurtje stevig omhoog fietsen blijft fascineren. Voor de stranden en de klinten hebben we deze keer geen tijd, we willen morgen proberen bij de nog te ontdekken stranden van Skanör te komen, een zeiltocht van circa 34Nm.

Het tochtje van vandaag ging op z'n dooie akkertje met gemiddeld 3,5kn en prachtig weer. Een half uur voor de haven viel de wind bijna geheel weg en moesten we de motor starten. Voordeel was dat we daardoor alvast de zeilen konden opdoeken zodat we vlot konden aanleggen, mooi in de westhoek van de haven met de boeg in de wind en uitzicht op het strand.

Na een strandwandeling, wat boodschappen halen, even lekker douchen en een lekker bord Bami was het tijd voor een powernap.

Kragenæs-Stubbekøbing

Na 5 nachten Kragenæs stonden we nog even in dubio: nog een dag blijven en de Australische ‘Dronning’ van Denemarken nog even zien bij de onthulling van het 12e en laatste beeld van de Dodekalitten òf met een flink lopend windje zeilen richting Hårbølle.

We kwamen beide tot de conclusie dat we de Denen het Deense feest maar laten vieren en we maar wat verder naar het noordoosten gaan, met misschien, komend weekend, een paar stranddagen bij Skanör 🇸🇪 in het vooruitzicht. 

Tijdens het zig-zag koersje onder Fejø en Femø door en langs de ondiepten, leek het ons gezien de flink aantrekkende wind (we liepen ondertussen dik 7,5kn) beter om Hårbølle maar te laten schieten en naar Stubbekøbing te gaan; Hårbølle was met de harde westenwind lagerwal en er is niet heel veel plek, terwijl Stubbekøbing geen puur lagerwal is, veel plek heeft, maar zéker niet onze favoriete haven is. Koud was het wel voor midden juni; 13'C dus, 'pak1' aan plus mutsen.

Ze zijn ondertussen bijna klaar met de nieuwe brug over de Storstrømmen, naast de in aanbouw zijnde Fehmarnbelt tunnel, onderdeel van de vernieuwde 'Vogelfluglinie' tussen Hamburg en Kopenhagen. Dit betekent dat we nu onder drie bruggen door moeten en ondanks het feit dat wij 17,7m hoog zijn, de nieuwe brug 24m doorvaarthoogte heeft en de 2 oude bruggen 26m, hebben we, sinds een aantal bruggen van 18m vorig jaar, toch wel een beetje een fobie om er onderdoor te knallen met vol tuig.

We zijn dus nu in (ons niet zo favoriete) Stubbekøbing en gaan, na even opgewarmd te zijn, even een snelle hap op de haven halen. Morgen gaan we richting Klintholm en tochtje van ca. 18Nm.

Terugblik 4 dagen Kragenæs: afgelopen vrijdag zijn we, via de Dodekalitten naar  vesting Ravnsborg gelopen, een voormalig middeleeuws ring-kasteel, de vorm en omgeving is nog goed te herkennen.

Zaterdag hebben we de veerboot gepakt naar Fejø, dat was wel een apart reisje; op Fejø was nagenoeg niets te beleven, maar we zijn even naar Dybvig Havn gefietst, ook daar niets te doen en slechts 3 zeilboten van passanten.

Op m'n verjaardag schijnt het er wél druk te gaan worden. Wel aardig dat ze een feestje organiseren, maar waarschijnlijk zijn wij dan al een stuk noordelijker.

Op de terugweg zagen we een boordje 'Fejø Vingård', nu staat Fejø bekend om z'n appels en cider, dus waren we wel benieuwd wat daar te doen was. Het leek uitgestorven, maar op het moment dat we weer weg wilden kwam, naar later bleek, de eigenaar -een voormalig politieman die van z'n hobby z'n beroep heeft gemaakt- naar buiten en hebben we nog wat (lekkere) witte wijn geproefd en nog een poosje de gepraat over het wel-en-wee van de wijngaard. We besloten maar een boot eerder als gepland terug te gaan, om een regen en onweersfront voor te zijn.

Zondag zijn we een stuk het binnenland in gefietst en uiteindelijk uitgekomen bij het Reventlow museum, een voormalig landhuis, als je op de link klikt best interessant, maar verder dan en kop koffie met taart, schuilen voor de buien met onweer en tussen de buien door als de wiedeweerga weer terug naar de boot sjezen zijn we niet gekomen. Maandag hebben we de fietsen opgeruimd, nog wat gewandeld in de omgeving en geluierd op de boot. Al-met-al is de 'slecht weer stop' in Kragenæs goed bevallen; je ligt er goed beschut, de voorzieningen zijn goed en de omgeving is interessant. Met betere temperaturen hadden we ook de veerboten naar Femø en Askø nog kunnen nemen voor een dagtochtje.

Spodsbjerg-Kragenæs

Vanmorgen iets na 08:00 losgegaan uit Spodsbjerg, de middellange termijn weersverwachting is niet écht gunstig met van zaterdag t/m maandag flinke windstoten. 

We willen richting de Sund tussen Denemarken en Zweden met een paar tussenstops en overwogen om naar Fejø of Femø te gaan, twee kleine eilanden met ook kleine en vrij open haventjes. Omdat we toch proberen om een aantal havens te vinden waar we nog nooit zijn geweest en het toch wel serieus gaat waaien, is het uiteindelijk Kragenæs geworden; een goed beschutte haven aan de NO-kant. Dit is ook de haven vanwaar de veerboten naar Fejø en Femø vertrekken, we kunnen daar een dezer dagen dus altijd nog even met de veerboot heen (resp.15 en 30min.). Het tochtje was verder, met uitzondering van de prachtige wolkenluchten, niet spectaculair. 

De eerste helft moest de plof er bij, het tweede gedeelte konden we 'plat voor het laken' richting vaargeul zeilen. Mo had al ontdekt dat er een bijzonder beeldenpark in de buurt moest zijn en inderdaad eenmaal vast in de haven zagen we de beelden al staan, het blijkt 'Dodekalitten' te zijn, een kunstproject opgebouwd tussen 2010 en 2026, dat wil zeggen; het laatste beeld wordt aanstaande dinsdag onthuld door de koningin van Denemarken. Als de weersverwachting zo blijft gaan we dat nog meemaken ook! We zijn er vanmiddag direct even heen gelopen en het was, samen met het mystieke 12-kanaals geluid, héél surrealistisch.

Terugblik op 2 dagen Spodsbjerg; we hebben dinsdag de fietsen en hondenkar maar eens in elkaar gedraaid een zijn, met een fikse tegenwind, het eiland dwars overgestoken naar Rudkøbing, aan de westkant van Langeland. We hebben daar in 2023 ook een paar nachten gelegen. Met een 6Bft wind uit het westen spoot het water daar aardig tegen de kant omhoog, 'n roege boul'n daar met die wind! 

In het stadje zelf was het nog erg rustig, het Deense vakantieseizoen is duidelijk nog niet begonnen. Terug was een makkie, met de nog steeds harde wind waren de 9km zo weer achter ons. Woensdag hebben we nog een rondje naar het noorden gereden en over het midden van het eiland weer terug. 

Al met al is het een prachtig landschap en mooi fietsen. De haven van Spodsbjerg is ook prima, zeker om bij winden tussen ZW en N een oppertje te zoeken.

Bagenkop-Spodsbjerg

Na 2 nachten in Bagenkop zijn we vanmorgen rond 08:00 richting Spodsbjerg vertrokken, midden aan de oostkust van Langeland, dit betekende eerst een paar mijl hoog aan de wind om de zuidkust van Langeland zeilen en daarna langzaam afvallen en noordelijker sturen, vlak onder de zuidpunt met vuurtoren door,

tot uiteindelijk nagenoeg voor de wind richting de haveningang van Spodsbjerg, een mooi tochtje met 5-7kn door het water en een kleine knoop stroom tegen. In de haven van Bagenkop zagen we zondag het werkschip 'Destiny' uit Urk liggen en we kwamen haar onderweg weer tegen, het blijkt dat dit schip voor de zuidoostkust van Langeland boven een wrak aan het werk is. Op de zeekaart is het gebied om het wrak (rechtsonder op het plaatje hieronder) rood gearceerd; er is is dus iets bijzonders mee aan de hand...  

Het schip is een nieuw multi-purpose schip van KW-Trans uit Urk; als je op de naam (oranje tekst) hierboven klikt krijg je een snelkoppeling naar YouTube met een filmpje hoe het schip door Urk heen gereden is. De bedoeling was om het schip in delen naar de haven te transporteren, maar toen dit niet lukte is het schip in zijn geheel (10x12m) dwars door Urk getransporteerd.

De Oostzee ligt hier trouwens redelijk bezaaid met wrakken en ook munitie uit WO1 & 2.

Na ongeveer 18Nm lagen we om 12:00 voor de nagenoeg lege jachthaven van Spodsbjerg; geen hulp dus bij het aanleggen, dan maar 2 lijnen achter op de boot om de palen zo'n 15m van de steiger en dan richting steiger varen terwijl je de lijnen langzaam laat slippen, zó ver dat Mo met de voorlijnen nét van de boot kan stappen. Ongebruikelijk bij ons in NL, maar in de Oostzee haast de standaard manier van aanleggen. We liggen mooi met de boeg naar het zuidwesten, ideaal met de voorspelde harde zuid- tot westenwind met regenbuien voor dinsdag en woensdag; houden we de kajuitingang mooi droog. Ondertussen is zo tegen 18:00 de haven al bijna vol met boten. 

Het smalle kronkelende vaarwater vanaf de brug tussen Fyn en Seeland (65m doorvaarthoogte) en Langeland en Lolland is de belangrijkste en enige diepwaterroute door de Oostzee naar de Oostkust van Zweden, Finland, Rusland, de Baltisch staten, Polen en Noord-Duitsland.

Dinsdagmorgen kwam de OOCL Felixstowe langs, op weg naar Gdynia Polen, een container schip van 399m lang, 62m breed en 14,2m diepgang; zo'n schip heeft écht niet veel manouvreerruimte daar waar de diepwatergeul op zijn smalst maar 300m breed is. 

Op onderstaand plaatje is het al iets breder, net ten ONO van de vuurtoren op het zuidpuntje van Langeland.

 

Opvallend is het aantal grote tankers en bulkschepen van- en naar Rusland. Komend van Rusland hebben ze vaak Turkije, India of Singapore als bestemming en richting Rusland géén besteming maar zogenaamd 'waiting for orders'; schepen uit de schaduwvloot dus... Ze worden ook gewoon beloodst vanuit het Loodsenstation van Spodsbjerg😳. Afhankelijk van het weer gaan we dinsdag of woensdag de fietsen opgraven en het eiland dwars oversteken naar Rudköping, een tochtje van een half uurtje. Donderdag gaan we -zo als het nu lijkt- richting Omø het mooie ienieminie eiland waar we jáááren geleden ook al eens geweest zijn.

Nog even een terugblik op Bagenkop en omgeving; we hebben zondag een rondje gelopen langs de kust en door het achterland en dat was wel de moeite waard: een mooie kustlijn en prachtig verstild Deens achterland:

 

Laboe🇩🇪-Bagenkop🇩🇰

Na het NOK en een nachtje in Laboe was het vandaag prachtig zeilen; 'immer gerade aus' naar Bagenkop, op de ZW punt van Langeland. 

Na het eerste stukje vanuit Laboe op de motor, konden de zeilen er bij en liepen we, met een knik in de schoot (net iets ruimer dan hoog aan de wind), al snel tussen de 6-7kn door het water. De lucht trok helemaal open en tot Bagenkop was het 'blue-skies'.

We blijven waarschijnlijk tot maandag in Bagenkop, vanwege een windveld met flinke buien op zondag, dus we kunnen morgen nog wat van de omgeving verkennen. 

In de haven zijn we eerst op zoek gegaan naar de 'Dagli Brugsen', zeg maar de 'Spar' van Denemarken, voor de hoognodige boodschappen. Vervolgens hebben we natuurlijk even een hotdog gescoord met een echte Deense Pølser.

De haven was weer écht gezellig rommelig Deens; een beetje vervallen visserijhaven, nog wat mooie oude huisjes, een verdwaalde Jazz trombonist en mooie vergezichten.

Rendsburg-Laboe

We zijn uiteindelijk 3 nachten in Rendsburg blijven liggen. Na woensdag even in de stad rondgebanjerd te hebben zijn we donderdag maar eens naar het restaurant Bruckenterassen met z'n Schifsbegrüzugsanlage naast de Schwebefähre onder de Hochbrücke gelopen. 

Dat was wel lachen; er zit daar iedere dag iemand in een hokje die, na een obligate 'ding-dong' alle gegevens opdreunt van ieder (groot) schip dat passeert, vervolgens start hij een bandje met het volkslied van het land  waar het schip thuis hoort en loopt hij uitbundig zwaaiend naar buiten, waarna de meeste schepen wel even terug toeteren.

Een beetje kneuterige toestand, maar zeker leuk om te zien en een mooie traditie om in stand te houden. We zullen op de terugweg zéker ook even toeteren. Na een uurtje of twee en ongeveer 10x een boot plus volkslied, zijn we teruggelopen met een paar fikse buien op onze hielen. Net op tijd aan boord kregen we inderdaad een paar buien, maar de zwaarste trokken (weer) om ons heen.

Vanmorgen zijn we op tijd vertrokken naar de (twee) sluizen van Holtenau. Het is ongeveer 4 uur varen naar Holtenau en onderweg wordt de omgeving rond het kanaal steeds meer glooiend en mooier. Bij één van de belangrijke verkeersbruggen over het NOK schieten ze al aardig op met de verdubbeling.

Met de sluis van Holtenau in zicht zagen we net de deuren van de zuidsluiskamer dichtschuiven en moesten we een klein uurtje wachten voordat we mee konden schutten met een chemicalientanker.

Eenmaal vast in de sluis gaat het schutten snel, tenminste; de deuren schuiven héél langzaam open en dicht, het dalen of stijgen gaat vaak ongemerkt snel. Als de deuren dan open gaan hebben we de mooie Kieler Förde voor ons met altijd wel bijzondere schepen, ondanks het buiige weer.

Het is vanaf de sluis nog een half uurtje tot onze favoriete springplank naar de Oostzee; de jachthaven van Laboe. Onderweg hadden we al gauw de volle bepakking aangeschoten, maar dat bleek (nog) loos alarm.

Nadat we vastgemaakt hadden en Mo de hond had uitgelaten, was ze net op tijd weer aan boord voordat het écht los ging.

Zoals gewoonlijk zijn we even naar de Thaise take-away gelopen aan de promenade voor een lekkere hap met uitzicht op de Förde. Morgen lijkt het wat stabieler en rustiger te worden en gaan we kijken of we in Denemarken kunnen komen.

Brunsbuttel-Rendsburg

Ook 's nachts rabbelen de vrachtschepen gewoon door, altijd een imposant gezicht om te zien en (als je slaapt) te horen; door de cavitatie van de schroeven lijkt het net of een regen van kiezelstenen onder tegen de boot dendert.

Na 's morgens het laatste grote schip de sluis in te zien varen hebben we rond 10:00 (het aantal uren voor of na hoog- of laagwater maakt nu lekker niks meer uit ;-) losgemaakt en zijn we richting Gieselau schleuse of Rendsburg getuft. Waar we stoppen is een beetje afhankelijk van de buienontwikkeling.

Onderweg is het dan héél véél waypoints in de plotter zetten en de stuurautomaat z'n werk laten doen.

Af en toe neemt Piet (aka Hela) onze trouwe Beagle de honneurs even waar als ik even benedendeks moet zijn.

Halverwege kwamen we de 'Bianca Rambo' nog tegen, dit was het grootste schip van dit tochtje. Toevallig zag ik dit schip in 2024 op zee, tussen Denemarken en Noorwegen. Om te zien hoe zo'n schip het kanaal doorkruist moet je de NDR docu over het zusterschip Henneke Rambow écht even zien! 

Bij de afslag naar de Gieselau Schleuse besloten we toch maar door te zetten naar Rendsburg, dit ondanks de zich geleidelijk opbouwende buien. Na zo'n 2 uur kwam de skyline van Rendsburg in zicht met de grote graanpakhuizen, iconische vakwerk spoorbrug (ooit de grootste staalconstructie ter wereld) en natuurlijk de onder de spoorbrug hangende Schwebefahre. 

Uiteindelijk trok een, zich snel opbouwende, bui nét ten oosten van Rendsburg langs en konden we droog een plekje zoeken. Afhankelijk van het weer blijven we hier mogelijk 2 nachten.