Rendsburg-Laboe

We zijn uiteindelijk 3 nachten in Rendsburg blijven liggen. Na woensdag even in de stad rondgebanjerd te hebben zijn we donderdag maar eens naar het restaurant Bruckenterassen met z'n Schifsbegrüzugsanlage naast de Schwebefähre onder de Hochbrücke gelopen. 

Dat was wel lachen; er zit daar iedere dag iemand in een hokje die, na een obligate 'ding-dong' alle gegevens opdreunt van ieder (groot) schip dat passeert, vervolgens start hij een bandje met het volkslied van het land  waar het schip thuis hoort en loopt hij uitbundig zwaaiend naar buiten, waarna de meeste schepen wel even terug toeteren.

Een beetje kneuterige toestand, maar zeker leuk om te zien en een mooie traditie om in stand te houden. We zullen op de terugweg zéker ook even toeteren. Na een uurtje of twee en ongeveer 10x een boot plus volkslied, zijn we teruggelopen met een paar fikse buien op onze hielen. Net op tijd aan boord kregen we inderdaad een paar buien, maar de zwaarste trokken (weer) om ons heen.

Vanmorgen zijn we op tijd vertrokken naar de (twee) sluizen van Holtenau. Het is ongeveer 4 uur varen naar Holtenau en onderweg wordt de omgeving rond het kanaal steeds meer glooiend en mooier. Bij één van de belangrijke verkeersbruggen over het NOK schieten ze al aardig op met de verdubbeling.

Met de sluis van Holtenau in zicht zagen we net de deuren van de zuidsluiskamer dichtschuiven en moesten we een klein uurtje wachten voordat we mee konden schutten met een chemicalientanker.

Eenmaal vast in de sluis gaat het schutten snel, tenminste; de deuren schuiven héél langzaam open en dicht, het dalen of stijgen gaat vaak ongemerkt snel. Als de deuren dan open gaan hebben we de mooie Kieler Förde voor ons met altijd wel bijzondere schepen, ondanks het buiige weer.

Het is vanaf de sluis nog een half uurtje tot onze favoriete springplank naar de Oostzee; de jachthaven van Laboe. Onderweg hadden we al gauw de volle bepakking aangeschoten, maar dat bleek (nog) loos alarm.

Nadat we vastgemaakt hadden en Mo de hond had uitgelaten, was ze net op tijd weer aan boord voordat het écht los ging.

Zoals gewoonlijk zijn we even naar de Thaise take-away gelopen aan de promenade voor een lekkere hap met uitzicht op de Förde. Morgen lijkt het wat stabieler en rustiger te worden en gaan we kijken of we in Denemarken kunnen komen.