Brunsbuttel-Rendsburg

Ook 's nachts rabbelen de vrachtschepen gewoon door, altijd een imposant gezicht om te zien en (als je slaapt) te horen; door de cavitatie van de schroeven lijkt het net of een regen van kiezelstenen onder tegen de boot dendert.

Na 's morgens het laatste grote schip de sluis in te zien varen hebben we rond 10:00 (het aantal uren voor of na hoog- of laagwater maakt nu lekker niks meer uit ;-) losgemaakt en zijn we richting Gieselau schleuse of Rendsburg getuft. Waar we stoppen is een beetje afhankelijk van de buienontwikkeling.

Onderweg is het dan héél véél waypoints in de plotter zetten en de stuurautomaat z'n werk laten doen.

Af en toe neemt Piet (aka Hela) onze trouwe Beagle de honneurs even waar als ik even benedendeks moet zijn.

Halverwege kwamen we de 'Bianca Rambo' nog tegen, dit was het grootste schip van dit tochtje. Toevallig zag ik dit schip in 2024 op zee, tussen Denemarken en Noorwegen. Om te zien hoe zo'n schip het kanaal doorkruist moet je de NDR docu over het zusterschip Henneke Rambow écht even zien! 

Bij de afslag naar de Gieselau Schleuse besloten we toch maar door te zetten naar Rendsburg, dit ondanks de zich geleidelijk opbouwende buien. Na zo'n 2 uur kwam de skyline van Rendsburg in zicht met de grote graanpakhuizen, iconische vakwerk spoorbrug (ooit de grootste staalconstructie ter wereld) en natuurlijk de onder de spoorbrug hangende Schwebefahre. 

Uiteindelijk trok een, zich snel opbouwende, bui nét ten oosten van Rendsburg langs en konden we droog een plekje zoeken. Afhankelijk van het weer blijven we hier mogelijk 2 nachten.