Svendborg-Ærøskøbing

Vanmorgen rond 08:00 zijn we los gegaan uit de jachthaven van Svendborg richting Ærøskøbing. Het was weer bijzonder om te zien hoe de overvolle haven in een mum van tijd bijna helemaal leegliep. Nadat we op de motor de Svendborg Sund uitgevaren waren konden we bakboord uit en met een mooie vaart door de smalle geul richting Ærøskøbing.

Ik zat vanmorgen nog even wat gegevens van de haven van Ærøskøbing op te zoeken; tot m’n schrik zag ik dat daar vanaf morgen het jaarlijkse Jazzfestival start. Nu ís het al hoogseizoen en ís Ærø (terecht) heel populair, met óók nog een Jazzfestival leek me de kans op een mooi plekje vervlogen, maar tot m’n verbazing was er een prachtplek vrij aan de kade; lekker makkelijk met fietsen en hond.

Hoe druk het op het water was kun je op onderstaand plaatje wel zien (2 op de 3 boten heeft géén AIS, dus  in werkelijkheid ruim meer dan 3x meer als het aantal op dit plaatje).

De planning was om een dag of drie in Svendborg te blijven, maar er trok maandag (weer eens) een windveld over Denemarken, met windstoten tot 60km/h (7Bft). We wilden eigenlijk zondag richting Ærøskøbing varen en vandaar dan komende week nog wat eilandjes verkennen en een paar keer ankeren. Zaterdagavond werd het echter duidelijk dat we maandag een dikke bries zouden krijgen uit het noordwesten, je ligt dan bij Ærøskøbing aan lagerwal terwijl we in Svendborg mooi met de boeg in de wind, bijna midden in de stad liggen. Op onderstaand filmpje zie je mooi hoe vol de haven maandag lag en dat het zelfs in de luwte van de stad nog aardig woei.

Wij lagen toevallig op een strategisch plekje, waardoor we, ondanks de drukte, geen schepen naast ons kregen.

Nu was 4 dagen Svendborg zeker geen ramp, er is sowieso genoeg te doen, maar afgelopen vrijdag was in Svendborg ook nog eens de finish van Fyn Rund met zo’n 40 prachtige klassieke schepen.

Toevallig kwamen we de bemanning van de ‘La Cabra’ tegen, zij hebben de boot ook in de winterstalling in Farmsum, maar hebben de boot gedurende het seizoen nu in Laboe liggen. We hebben samen, op het stadsstrand, tussen de klassieke boten een heerlijke burger verstouwd en even bijgepraat.

Maandag hebben we de fietsen en hondenkar tevoorschijn gehaald en zijn we het (schier)eiland Thurø gaan verkennen. We zijn hier vaak langs gezeild, maar het blijkt een prachtig eiland te zijn met mooie beukenbossen en glooiende akkers. Al met al vier heerlijke dagen in Svendborg!

 

Lundeborg-Svendborg

Vandaag weer een kort (14Nm), maar heerlijk zeiltochtje richting Svendborg. We zeilden met een aflandige wind van ongeveer 10kn, dus vrijwel vlak water, met 7-8kn snelheid richting de zuidoostelijke punt van Thurø.

Vanaf daar was het kruisen richting Svendborg. Vlak voor het kruisrak hadden we al een rifje gezet zodat we de windvlagen in de mooie, maar vrij nauwe en bochtige Thurø Sund makkelijk konden opvangen. 

We waren vrij vroeg en het is hoogseizoen, dus er kwam een ware armada van zeil- en motorboten de Thurø Sund uitzetten. Voor ons een goed teken voor de kans op een mooi plekje aan de wal. Bij de ingang naar de Nordre Havn doet het allemaal een beetje industrieel aan, met alle dokken en werven, maar wat verder naar binnen, bij de jachthaven lig je haast midden in Svendborg met een gezellige drukte en natuurlijk het beroemde visrestaurant ‘Fiskehandel Bendixens’. 

Bij de nadering van de jachthaven kwam een van de havenmeesteressen ons al tegemoet varen in een dikke RIB en kregen we een mooi plekje toegewezen midden in de haven en direct aan de hoofdsteiger. Gaandeweg de middag werd de haven volledig dichtgemetseld met boten en kun je weer bijna over de boten van de ene naar de andere kant lopen.

De middag hebben we gevuld met enerzijds het kijken van (weer) een mooie bergetappe in de Tour de France (ikke) en anderzijds snuisteren langs de tweedehands winkeltjes in de stad (Mo). We hebben de dag (natuurlijk) afgesloten bij Bendixens met Fish & Chips en Stjerneskud.

De komende dagen blijft er een frisse westenwind door staan en blijven we even in de luwte van Svendborg, daarna gaan we, als het weer het toelaat, weer eens een ankerplekje opzoeken.

Nyborg-Lundeborg

Gistermorgen (dinsdag) zijn we rond 08:30 weer vertrokken uit de Vesterhavnen van Nyborg; een tochtje van 10Nm. De bijboot hebben we maandag met een (huur-)auto opgehaald uit Vordingborg. Met de voorspelde harde westenwind voor de komende week leek het een slecht plan om weer zo ver naar het oosten te zeilen, daarnaast waren er nog steeds twijfels of we in de Nordhavn van Vordingborg wel een goede ligplaats konden vinden qua diepgang; bij slechts een paar kopsteigers zou iets meer dan 2m water staan. Uiteindelijk was het met de auto nog bijna 4 uur rijden (210km) heen en terug.

We kwamen al rond 11:30 bij het vrij kleine haventje van Lundeborg aan en dat was maar goed ook! Binnen no-time begon de haven zich al flink op te vullen en waren de plekken aan de kant al ‘uitverkocht’, wij konden mooi aan de kop liggen bij de voormalige visafslag (in tegenstelling tot 2012, is dat nu uitgestorven), en het kleine havenmeesterkantoortje (gaat nu allemaal geautomatiseerd). Tegen vieren kon je al bijna over de boten de haven oversteken, maar ja, het is op-en-top hoogseizoen op dit moment.

Na een lekker relaxte middag, waar we eerste rang lagen in de ‘Havenkino’ (het macrameeën van alle binnenkomende boten voor een plekje) en een rustige nacht, hebben we vandaag een groot stuk van de wandeling overgedaan, die we in 2012 ook gemaakt hadden. Door een mooi bos, afgewisseld met glooiende weilanden en akkers, zijn we tot de Hesselagergård gewandeld, een landgoed uit de 13e eeuw, zo’n 4km van Lundeborg.

Vanavond worden, los van de harde (aflandige) wind, ook regen- en onweersbuien verwacht, morgen gaan we waarschijnlijk weer verder, door de Thurø Sund richting de haven van Svendborg. Onderweg hebben we dan ook nog de opties om te stoppen bij Troense óf te ankeren in de Thurø Bund. We blijven dan waarschijnlijk een weekje rondhangen in het gebied tussen Fyn, Ærø en Langeland één van de meest beschutte een mooie vaargebieden in het Deense deel van de Oostzee.

Omø-Nyborg

Na een een middag op het strand van Omø, live (Ierse-) muziek en een prachtige zonsondergang zijn we vanmorgen van Omø de Grote Belt overgestoken richting Nyborg om te schuilen tegen het slechtere weer komend weekend.

Het was geen wereldschokkende tocht, maar het is altijd wel even opletten op de grote schepen van en naar de Storebæltsbroen, in de diepwater vaarroute. Dat goed opletten betekent goed vooruit en opzij kijken da’s goed gelukt, maar het achteruit kijken wat minder, maar daar kom ik zo op terug. op het kaartje hieronder is goed te zien hoe de diepwater vaarroute vanaf de brug rechtsboven, naar het zuiden slingert en daar ook nog een keer splitst.

Als je de route gepasseerd bent is het verder in rechte lijn naar Nyborg. We liggen daar altijd het liefst in de oude veerhaven. Sinds het gereedkomen van de brug is het gebied rond de oude havens omgetoverd tot een grote woonwijk met veel appartementencomplexen. De oude kades zijn omgetoverd tot ligplaatsen voor de pleziervaart waar je, afhankelijkheid van de verwachte windrichting, een prima plek kunt vinden.

Zodra we een goed plekje gevonden hadden zijn we eerst maar even gaan zwemmen om af te koelen, daarna zaten we lekker te relaxen in de schaduw van de buiskap totdat ik tegen Mo zei “verrek waar is onze bijboot…??” Het bleek dus dat we nooit in de gaten gehad hebben dat ergens tussen Omø en Nyborg de, normaal altijd klotsende, bijboot zijn eigen weg gekozen had. Ondanks dat ik best wel met een lijntje overweg kan, is het me gelukt om de bijboot met een prutsknoop vast te zetten. Hieronder het normale uitzicht achteruit…

Dus eerst maar eens een fiets opgegraven om de kust af te rijden van de haven van Nyborg tot de Storebæltsbroen, we hadden immers de wind en de stroom in de rug gehad, de bijboot zou dus ergens langs de kust kunnen liggen.

Niks te zien natuurlijk, dus maar weer via de kortste weg naar de boot. Mo had ondertussen een mail gestuurd naar de havenmeester van Omø. Ik heb daarna Lyngby-radio, het kustwachtcentrum van Denemarken, gebeld om melding te maken van de vermiste bijboot. Toen ik de kleur, lengte en merk doorgaf hoorde ik aan de andere kant van de lijn “wait a minute, I think I can help you…”, bleek dat onze bijboot opgepikt was. Na het doorgeven van het telefoonnummer van de vinder had ik al snel contact en bleek de eerlijke vinder een motorboot-eigenaar uit Vordingborg te zijn, die zijn vondst gemeld had bij Lyngby radio. Hij heeft onze bijboot meegenomen naar zijn thuishaven en we hebben afgesproken dat we, na het slechte weer komend weekend, de bijboot daar weer ophalen. Dit betekent dus wéér de Grote Belt over richting Vordingborg… Nu was het onze bedoeling om deze reis zoveel mogelijk nieuwe havens aan te doen, daar kunnen we dus Vordingborg aan toe voegen. Eerst maar eens een paar dagen relaxen in Nyborg.

Knudshoved⚓️-Omø

Vanmorgen was het op tijd weer op, met de bijboot de hond uitlaten en weer anker op, voor een tochtje van ongeveer 20Nm (op de motor…) naar het mooie eilandje Omø.

We hadden, ondanks dat er totaal geen wind was, toch het ankeralarm er op en we hebben er weer een mooi breiwerkje van gemaakt. We hadden ongeveer 15m ketting uitstaan op 3M water; de cirkel heeft een straal van 40 meter, het zwaaien en draaien komt door de veranderde stroom en de af en toe draaiende wind.

In de ochtend kon je, bij het ankerop gaan, mooi zien hoe de ketting rond het anker op de grond ligt, terwijl we, bij het anker zetten, het anker vol gas, recht achteruit, vast getrokken hadden.

De route naar Omø was grotendeels rechtuit, met uitzondering van het rif aan de NO-kant, hier moet je met een ruime boog omheen. Er was, met de autopilot er op, weinig te doen, dus ook maar eens de sextant tevoorschijn gehaald om een ‘zonnetje te schieten’ nu kwamen we vóór de hoogste stand van de zon achter Omø, het schieten lukte dus wel, maar een bruikbare meting voor een positie kreeg ik niet.

We hebben een mooi plekje gevonden in de oude visserijhaven. Bij het betalen van het havengeld kwam Mo er achter dat er in de visserijafslag live muziek is; ‘plek 1’ dus!

Klintholm-Knudshoved⚓️

Na tweeënhalf heerlijke stranddagen zijn we woensdagmorgen vertrokken uit Klintholm. Dit weekend zal het buiiger worden met ook harde westenwind, we willen daarom vrijdag richting Nyborg aan de oostzijde van Fyn en aan het begin van de Storebæltsbroen (E20). We zijn daar vaker geweest en met slechter weer kun je daar beschut diep in de stad liggen. Bovendien komt de bodem van de victualiën inzicht dus kan onze geliefde smutje weer los. Het plan voor woensdag is een ankerplek onder Knudshoved, wél een dikke 34Nm, maar geen stress voor een goed plekje omdat we toch achter ‘de spijker’ gaan liggen. Zodra je een stukje zuid van Klintholm bent kun je de 143m hoge klinten bij Møns Klint pas goed zien.

We hadden best mooi zeilweer met zo’n 6-8kn halve wind tot de ingang van de Grønsund tussen Falster en Møn. Onderweg was het aardig druk met pleziervaart, zoals je op het onderstaande plaatje kunt zien.

Omdat ik vaak binnen zit, maar wél overzicht wil houden heb ik, bijna altijd, ook met mooi weer, de radar aan. Je ziet op de plaatjes rode- (liggen stil of gaan net zo hard als ons), gele- (komen op ons af) en grijze-echo’s (varen van ons weg), daarnaast zie je een driehoekje onder de echo, met een stippellijn met de richting en afstand die ze in één uur overbruggen, dit zijn schepen met AIS. Ik kan met onze radar de echo’s zonder AIS tóch zichtbaar maken door er een MARPA-target van te maken; de de gestippelde rondjes, ook weer met een stippellijn met richting en afstand in één uur. Op het  onderste scherm zie je nog het radarscherm en een combinatie plot- en radarscherm. Door deze ‘toeters en bellen’ kan ik met een gerust hart binnen zitten met eigenlijk nog meer info als buiten zonder radar.

Ook in de Grønsund en later in de Størstrommen bleef de wind redelijk doorstaan zodat we op een paar stukjes na alles konden zeilen. Ter hoogte van Stubbekøbing kwam de ‘Ida’ nog achter ons langs, een mooie kleine houten veerboot tussen Bogø en Stubbekobing, altijd een mooi gezicht.

Na een mooie zeildag liggen we voor anker bij Knudshoved. Na het vastzaten van het anker was het met de bijboot naar de wal om de hond uit te laten, lekker zwemmen en wachten op een prachtige zonsondergang. Met zo weinig wind, maar ook met harde NW tot NO wind een prima ankerplek!

Rødvig-Klintholm

En we zijn weer terug in Klintholm! Maar met prachtig zomerweer is dit geen straf; we liggen hemelsbreed op 60m van een prachtig strand. Het plan was om gisteren al vanuit Rødvig te vertrekken, maar vrienden uit Meerstad, met de AZRA waren juist op weg naar Rødvig. We zijn dus daar gebleven en zijn, na aan boord even bijgepraat te hebben, met onze bijboot en hun sup-board, naar het strand gevaren (maar 400m). 

We hebben de dag afgesloten bij ‘Rødvig Centraal’, met aantal heerlijke tapas planken en grote tonijnsalades; ‘t kon minder. 

Vanmorgen is de AZRA naar het noorden, richting Dragør, vertrokken en wij dus naar Klintholm. De laatste dagen hebben we hier al weinig wind en wij hadden de wind ook nog recht van achteren; motorzeilen dus… Het stuk vlak langs Møns Klint maakte echter veel goed.

We waren rond 12:00 in de haven en konden weer een plekje scoren aan ‘onze’ steiger, met de boeg naar het westen en uitzicht op het strand en de zee. Het was vastmaken en snel met z’n drieën naar het strand!

Vanaf vanavond tot morgenavond zitten er zware regenbuien en mogelijk onweer in de voorspelling, we blijven dus in ieder geval tot dinsdag in Klintholm. We kregen de onderstaande foto net nog van de AZRA, daar trok al en dikke stortbui vlak langs…