Na nog even een rondje met het hondje, zijn we om kwart voor negen losgegaan uit Laboe richting de sluizen van Holtenau. Waar je aan de westkant, bij Brunsbuttel, vier sluizen hebt, plus nog een vijfde in aanbouw, zijn er in Holtenau maar twee sluizen. Je moet vaak met de beroepsvaart mee schutten en we hielden er dus al rekening mee dat we, zoals gebruikelijk, een uurtje of twee moesten wachten. Halverwege zagen we echter dat de Alexander von Humbolt II één van de twee sluiskamers aan het binnenvaren was, we hadden een stille hoop dat we daar wel met mee konden schutten. Met nog anderhalve mijl te gaan ging het sein al op wit knipperen, het teken dat de pleziervaart naar binnen mag varen. Dus was het ‘the pedal to the metal’ en even aanroepen op kanaal 12 (“Kiel kanal 4”) om te vragen of we nog meekonden schutten. Met alle toeters en bellen van de sluisdeuren al aan het blèren waren we nèt voordat de deur dicht begon te lopen in de sluiskamer en konden we bijna direct na het vastmaken al bijna weer losgooien en de sluiskamer uitvaren. Al met al duurde het hele schutten slechts 15 minuten, een record!
Nadat we bij de steiger achter de sluis de hond nog even hadden uitgelaten, zijn we met een rustig gangetje begonnen aan de 60km naar Gieslauschleuse. Voor ons was het verder een rustig tochtje met prachtig (nog) koel weer, zonder verder oponthoud. Andere boten hadden minder geluk en moesten bij zogenaamde ‘weichen’, waar grote schepen elkaar kunnen passeren, soms wel 2 uur wachten omdat een van de seinpalen op 3x rood stonden.
Bij het schiffsbegrussungsanlage vlakbij de schwebefähre in Rendsburg, hebben we de commentator met info over de (beroepsvaart)vaart (zie post van 5 juni) nog even uit z’n hok gelokt door vlak bij het terras langs te varen en vol op de hoorn te gaan, dat lukte want door het geluid en het enthousiast zwaaien van de bezoekers op het terras kwam hij verschrikt, naar links en rechts kijkend, uit zijn hokje waar dan toch dat beroepsschip was.
Even verder had de Alexander von Humbolt II een tussenstop gemaakt, waarna we later, vlak voor de ingang van het Gieselaukanaal weer door hem werden ingehaald.
Verder kwamen we, aan bijzondere schepen, nog een grote bulkcarrier en de radar-rondvaart boot tegen.
Bij de aanlegsteigers voor de Gieselauschleuse was het nog rustig, dus we konden een mooi plekje uitzoeken. Ondertussen liggen er zo’n kleine 20 boten.
Morgen gaan we verder met de laatste 40km naar Brunsbuttel, even een tussenstop voor wat boodschappen en dan na 13:00 schutten zodat we de stroom mee hebben naar Cuxhaven. Tja, de maanden zonder getijden en vertrekken en aankomen wanneer het je uitkomt zijn weer voorbij…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten