Ystad-Klintholm

Eindelijk een redelijk weergat waardoor we, na 7 dagen Ystad 🇸🇪, met een fatsoenlijke wind richting Klintholm 🇩🇰 konden (motor)zeilen. Van de storm Floris hebben we uiteindelijk maar een staartje meegekregen met max. 28kn wind. Ystad is een vergelijkbare springplank voor veel Duitsers en Denen als voor ons Cuxhaven 🇩🇪 en een prima plek om een paar dagen verwaaid te liggen, maar 7 is wel ‘veul’. We spraken in Ystad nog met een Duitse buurman die al wel 18x naar de Zweedse oostkust is geweest en vaak in Ystad verwaaid heeft gelegen. We zijn, met nog een vloot andere zeilboten, om 05:00 losgegaan voor de 55Nm (~100km) naar Klintholm.

Net als op de trip naar Thyborøn in mei hadden we ook nu volle maan en blue skies. Van die maan hebben we maar even kunnen genieten, die verdween om 05:01 achter de Kim.

Naarmate we wat verder uit de zuidkust van Zweden kwamen werd het wel een klein beetje hobbelig, maar hoog aan de wind met een beetje ondersteuning van de motor was het goed te doen.

Halverwege naderden we het windpark ‘Kriegers flak’ en in tegenstelling tot de meeste windparken op de Noordzee, mag je in de Oostzee met een boot kleiner dan 20m dwars door de windparken varen, zolang je maar 50m van de windmolens en 500m van de transformator stations weg blijft.

Vlak voor het binnenvaren van het windpark kwam Møns  Klint, de 70m hoge krijtrotsen al boven de horizon uit, bij het uitvaren van het windpark was dit ook goed vast te leggen op de foto.

De laatste ‘hindernis’, voor we onder de kust van Møn kwamen, waren de frequente veerboten tussen Duitsland en Zweden die met hoge snelheid tussen Møn en het windpark doorvaren. Echt spannend werd het niet deze keer.

In Klintholm aangekomen was de situatie, na de zware herfststorm in oktober 2023 die vreselijk veel schade heeft veroorzaakt aan havens en boten, en ook in Klintholm het nodige vernield, flink veranderd. Bij onze favoriete langs steiger bij het strand staan nu palen, zodat je met de boeg richting steiger aanmeert, helemaal ideaal! De wind was nu bijna helemaal weggevallen met volop zon, dus dat was hond uitlaten, boot opruimen en naar het strand. We lagen daar in no-time te snurken; even een paar uur slaap inhalen. Rond 22:30 werden we nog verrast met een vuurwerk show. Eerst dachten we dat het van de coaster ‘Pavona’ uit Urk kwam, die ligt hier in de visserijhaven, maar het was zó veel dat het daar niet weg kon komen. De omgeving van Klintholm een stilte- en rustgebied voor vogels en ‘s nachts pikkedonker, een of andere handige Harrie vond een vuurwerkshow daar wel bij passen. Maar ja, ‘t was wel mooi.

Morgen staat er weer een dikke bries uit het westen en blijven we nog een dag in Klintholm, we laten het even van de weersomstandigheden afhangen wat we daarna gaan doen; òf nog door het Smålandfarvandet òf de kortste weg naar Kiel, via Gedser en Heiligenhafen. Wordt vervolgd.

Simrishamn-Ystad

Na drie dagen Simrishamn zijn we vandaag om 06:00 richting Ystad vertrokken, aan de zuidkust van Zweden. 

Met rondom prachtige ‘cumulus hommeles’ wolken en regenbogen was het een relaxed tochtje

Halverwege kwam ik nog een oud collega tegen van de Gasunie, hij is ongeveer gelijk met mij gestopt en woont nu ergens ten zuiden van Rügen. Hij is op de terugweg van een tocht naar het uiterste noorden van de Botnische golf en heeft al 3000Nm op de teller staan! Het was leuk om elkaar zo weer te zien en natuurlijk zijn er over-en-weer foto’s gemaakt.

Komende week trekt er een diepe depressie over de Noordzee en Scandinavië, dus ergens zullen we een aantal dagen verwaaid komen te liggen. 

We kunnen kiezen om snel naar Klintholm te racen, maar daar zijn we al best vaak geweest, hoe dan ook, ergens gaat het vollopen met boten die ook niet verder kunnen. Met de wetenschap dat we nog ruim meer dan een maand tijd hebben viel de keuze op Ystad. Dit moet een leuke stad zijn, met mooie stranden en genoeg te bekijken. De haven is voor westenwinden zeer goed beschut, maar als de stormachtige wind komt heb je ook een prachtig uitzicht over zee. 

In de drie dagen Simrishamn zijn we 2x naar de stranden aan de noordkant gefietst en 1x zo’n 15km naar het zuiden. Simrishamn is echt een toeristische hotspot met grote campings aan de noordkant en prachtige kleine dorpjes aan de zuidkant. Een paar foto’s van de drie dagen Simrishamn:

De reis naar Ystad was weer motorzeilen, maar omdat we daar wat langer willen blijven hadden we onze zinnen gezet op een goed plekje, met de boeg naar het westen een een beetje dieper in de haven, je moet dan wel op tijd weggegaan en niet te lang rond treuzelen want, zoals je op onderstaand plaatje kunt zien; er waren meer kapers op de kust (wij zijn het blauwe pijltje):

Ik denk dat er wel een stuk of 40 boten binnengelopen zijn hier, maar je ziet ook een aantal boten doorzetten richting Denemarken. 

Ystad is ook een belangrijke veerhaven boot veerboten naar Swinoujscie in Polen en een verbinding met zéér snelle catamarans naar het Zweedse eiland Bornholm. Die snelle cats varen zo ongeveer om het uur met een kruissnelheid van bijna 40kn. Richting jachthaven moeten we de betonde geul naar de veerhaven kruisen en net toen wij daar aan het oversteken waren kwam er weer zo’n cat de haven uit, dat ging goed, maar die dingen zetten buiten de haven gelijk het gas er op en zijn in een mum van tijd bij je. Tussen de volgende foto’s zit minder dan een minuut…

Na dat we vastgemaakt hadden op ons beoogde plekje in de jachthaven zijn we gelijk maar naar het strand gegaan om nog even lekker af te koelen (met weer een snelle cat van Bornholm op de achtergrond).

Hänö-Simrishamn

Vandaag zijn we, na toch nog een roppig nachtje, om 06:20 losgegaan uit Hanö. Met een mooi NW wind tussen de 8 en 10kn was het een rechte streep, met halve wind, naar Simrishamn. 

We hadden al zo’n gevoel dat er wel eens veel meer mensen richting Simrishamn zouden varen omdat dit, met de verwachte harde westenwind een goed beschutte haven is aan hogerwal. Toen we na een paar uur op de site van MarineTraffic keken bleek dit wel te kloppen; er was een ware armada onderweg.

We kwamen mooi rond 12:00 aan voor de havenmond, als een van de eersten van de horde boten, we hadden daarom de plaatsen voor het uitzoeken en liggen weer mooi naast een beloopbare vingerpier, waar de westenwinden ons vrij van drukken.

We hebben nog even snel een rondje havens gelopen en het is ook hier weer droevig gesteld met de visserij bedrijvigheid, er liggen nog twee kleine kottertjes die zo te zien ook niet meer operationeel zijn. Het hele gebeuren ziet er aardig troosteloos uit terwijl visserij vroeger dé belangrijkste bedrijfstak was in Simrishamn.

Het stadje heeft verder wel een mooi oud centrum met aan de noordzijde een lang strand met bossen en fietspaden, we zullen dus de fietsen morgen ook maar eens ‘opgraven’.

We liepen trouwens vanmiddag de steiger op en kwamen we Tom Cunliffe tegen. Hij is, binnen de zeilwereld, een bekend autor van vele nautische pilots, bijdragen in tijdschriften en informatie video’s op YouTube. Hij ligt met zijn boot schuin tegenover ons.

Karlskrona-Hanö

Zaterdagmiddag ben ik naar het Marine museum van Karlskrona geweest, vooral om daar de Neptun te bekijken een Zweedse onderzeeër die operationeel was van 1978 tot 1998, deze is wel uniek omdat dit een van de eerste computergestuurde onderzeeërs was. 

In m’n werkzame leven twee collega’s gehad die beide HWTK (Hoofdwerktuigkundige) op NL onderzeeërs zijn geweest; Anne op de Potvisklasse- en Peter op de Walrusklasse-onderzeeërs. Ze hadden altijd pracht verhalen over hun varenstijd.

Het is nu een beetje haventje hoppen, het stabiele rustige weer heeft plaatsgemaakt voor onstabiel (qua windrichting) iets minder rustig weer. Midden volgende week worden een paar dagen met harde wind uit westelijke richtingen verwacht en we willen dan in Simrishamn, op het zuidoostelijkste puntje van Zweden, zijn. Zodra de westenwinden sterk afnemen, of uit een gunstige richting komen, liggen we daar strategisch voor een sprongetje westwaarts langs de zuidkust van Zweden en uiteindelijk Denemarken. We zijn zondagmorgen op tijd weggegaan, langs het museum en tussen alle oude forten van Karlskrona door, met als doel de natuurhaven op het eiland Tjärö.

Eenmaal onderweg, met een koers pal west, liep het (weliswaar eerst op de motor) zo mooi dat we het jammer vonden om noordwaarts te draaien richting Tjärö en dus de westkoers maar aangehouden naar Hörvik. De laatste twee uur begon de wind te krimpen naar ZZW en kon de motor uit. Uiteindelijk hebben we de bestemming nóg een keer bijgesteld omdat het kleine eilandje Hänö goed bezeild was. We liggen gunstig voor maandag om dan met NW wind richting Simrishamn te zeilen.

We hadden al gelezen dat Hänö mooi is en dat klopt ook; een heel kleine dorpje met een knusse haven met goede voorzieningen. Deze trip blijven we hiernaar één nacht, maar als we hier weer in de buurt komen is het zeker een langer bezoek waard. De haven is open naar het noordwesten en het wordt vannacht NW, weliswaar maar 8-10kn toch zal het wel een beetje hobbelen worden, maar ja, lange landvasten en springen, zodat de boot een beetje vrij kan bewegen dan zal het wel gaan.

Mo is nog even een eind het eiland opgelopen met de hond en het blijkt dat hier hele kuddes reeën op het eiland lopen. Weer een plek toegevoegd aan de lange lijst met mooie plaatsen hier aan de zuidoostkust van Zweden. Maandag gaan we op tij naar Simrishamn, een trip met lopende wind van 32Nm.

Kristianopel-Karlskrona

Na eerst het gebruikelijke ochtendritueel; een pot koffie leegdrinken, met een prachtig uitzicht vanuit de kuip, zijn we weer op tijd vertrokken.

We zagen op de satellietbeelden al wel dat ZO van Karlskrona wat bewolking hing, maar toen we in de buurt kwamen bleek dat aardig hardnekkige mist/zeedamp te zijn, waarbij het zicht soms terugliep naar honderd meter en de temperatuur ook 2 fleece truien zakte. 

Dit was net in het gebied waar we de draai naar binnen maakten naar de ondiepe scheren onder Karlskrona  met smalle betonde geultjes en links rechts stenen en ondieptes.

Het is dan wel prettig dat ik ook met helder weer vaak de radar aan heb, zodat je daar volledig op kunt vertrouwen. Onze radar heeft ook MARPA en Doppler waardoor je ‘bewegende’ radarecho’s kunt volgen, de koers en snelheid aflezen en daarnaast krijgen ze een kleurtje; normaal zijn de echo’s donker rood, maar komt een echo naar je toe dan wordt deze donkergeel, gaat de echo van je af dan wordt deze grijs van kleur. Meer dan de helft van alle plezierboten, met name de snelle motorboten, hebben hier geen AIS, met weinig zicht zie je deze pas laat aankomen. We kwamen één boot tegen met een snelheid van iets meer dan 50Nm (bijna 100km/uur)… Het was even goed opletten, maar ook weer niet écht spannend.

De volgende uitdaging was de vaste brug met een doorvaarthoogte van 18m. Het zicht was nu al wat beter en we hadden er al weer zeil op staan. Bij dé brug aangekomen toch maar even de fok ingerold en een snelle motorboot met dikke hekgolf afgewacht, voordat we langzaam onder de brug doorgedreven zijn.

Alles klopte, dus we weten nu dat we hier de komende jaren in ieder geval langs kunnen met 60cm speling😅

Na de brug was het nog een dikke 5Nm mooi bezeild, recht richting haven van Karlskrona, dus alle zeilen bij en broez’n!

Vlak voor Karlskrona doemden nog een paar mega hoge torens op die we niet konden plaatsen, nadat we het op internet opgezocht hadden bleken dit extrusietorens te zijn van NKT, een van de grootste producenten van HV (Hoogspanning) kabels voor de offshore industrie, met vermogens tot 3 Giga Watt.

Door de meerdere isolatielagen van de hoogspanningskabels verticaal te extruderen rond de geleiders wordt een zéér hoge isolatiegraad bereikt.

Eenmaal vast langs een beloopbare vingerpier hadden we weer een mooi uitzicht en richting het vasteland waar later in de middag fikse onweersbuien over trokken.

Later in de avond nog een klein ronde stad, even gegeten bij ‘Bar Stekhus’ en nog net de zonsondergang meegepakt.

Kalmar-Kristianopel

Ondanks dat Kalmar mooi is en de haven ook super, gaan we toch maar weer een stukje zuidelijker. Zaterdag wordt er harde W wind verwacht en als we nu een stapje maken kunnen we vrijdag doorzetten naar Karlskrona en daar een paar dagen blijven. Vanmorgen dus al om 07:30 vertrokken met de wetenschap dat het windkracht 0 zou worden, alles moest daarom op de plof.

De koerslijn was één rechte streep to vlak voor Kristianopel waar we een stukje af konden snijden tot vlak voor de haven. We waren al rond 12:30 dus de haven was nog nagenoeg leeg. We hebben een mooi plekje met de boeg naar het havenpleintje en achter weer vastgemaakt aan een boei. We gebruiken daarvoor een speciale ‘Hook & Moor’ pikhaak van max. 2,5m waarmee je eenvoudig, bij het langs de boei varen, een lijn door het oog van zo’n meerboei kunt trekken. (P.s: de oranje gekleurde teksten, daar kun je op klikken en dan krijg je meer achtergrondinformatie). Mo staat dan voorop om met een meerlijn de wal op te stappen. Vergt even oefening, maar werkt dan eenvoudig en betrouwbaar.

Kristianopel was ooit een ommuurde Deense enclave, dit is nog goed te zien aan het ‘Deense’ kerkje, en de huisjes. Het is nu een vakantieparadijs, met de jachthaven, vakantiehuisjes, een camping en natuurlijk de nieuwe goudmijn: camperplaatsen. Desondanks een super relaxed sfeertje.

Net de route in de plotter geklopt naar Karlskrona; het eerste stukje is recht-toe-recht-aan, maar zodra we naar het westen draaien wordt het weer scheren varen en sluip-door-kruip-door tussen de boeien en eilandjes, met één vaste brug met een doorvaarthoogte van 18,1m. Met aan masthoogte van 16,43m plus nog antennes van 1m, moet dat net passen…🫣